| yokfa 的个人资料Just wanna say!照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
2月28日 ช้านอยากตาย T__Tจาสอบวันศุกร์นี่อยู่แล้ว (ตั้ง 2 วิชาแน่ะ) อ่านไม่รู้เรื่องเลยชั้น มันก็ยังเหลือเวลาอีก 2 วัน แต่สังหรณ์ใจว่าต้องอ่านไม่ทันแน่ๆ เลย (เพราะมัวมา up space อยู่นี่ไง) อยากให้สอบเสร็จเร็วๆ project จบๆ ซะที อยากไปเที่ยวแล้ววววว คิดถึงเพื่อนๆ มากค่ะ จุ๊บ..จุ๊บ 2月17日 s.o.s.I wanna be that someone special in his life I wanna kiss him good morning and hold him at night I wanna know what he's feeling and not have to ask And when he comes to me, he comes with no guilt atlached
I wanna be that someone special who touches his soul I wanna understand his moods but not try to control I wanna open his mind to a different side And he speak to me, he know there's nothing to hide
I wanna be inspired by his world I wanna feel the fascination of opinioned conversations I don't want a love that's polished and perfected I just want a relationship that's comfortably realistic
But to be that someone special is not easy He has to be that certain person My one and only person
The person that's special to me 12月18日 มีความสุขจังเป็นวันหยุดที่รู้สึกดีอีกวัน (หลังจากที่ไม่ได้มีมานาน)
ได้อยู่บ้านกะพ่อกะแม่
ช่วยแม่ทำกับข้าว
นั่งกินด้วยกัน
หัวเราะกันไป
อิ่ม..ก็นอน
อากาศก็ดี
มีความสุขอะไรเช่นนี้
แค่นี้เองที่ต้องการ
เกิดเป็นชั้นเนี่ยม้นดีจริงๆ 12月14日 ไปหัวหินมาแหละเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาไปหัวหินมาแหละ โฮะๆ...พอดีเกิดอาการที่น้ำเรียกว่า "นอย"(-*-) เลยอยากไปทะเลมากๆ แบบว่าอยากไปที่ไหนก็ได้ให้มันไกลๆ ประมาณว่าอยากไปนั่งคิดอะไรหลายๆ อย่าง ไปพัก แต่........แสดดดด........ดันลืมไปว่าเป็นวันหยุดยาว คนเยอะ พอไปถึงก็เจอปลาพะยูนเกยหาดกันเต็มไปหมด เลยเซ็งเล็กน้อย แต่ไหนๆ ก็มาแล้วนี่ ชิวๆ คนเดียวก็ได้วะ ทำเป็นไม่เห็นปลาพะยูนเอาละกัน
ก็ดีนะ..ไปทะเลคนเดียวเนี่ย ได้นั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ อย่างน้อยก็สบายใจขึ้นนิดนึงแหละ บางทีการไปคนเดียวมันก็ดีเหมือนกัน ชักติดใจแล้วสิ คราวหน้าไปอีกดีกว่า..อิอิ
ส่วนวันนี้ไปยืดผมมา....แสสดดดด....เป็นธรรมชาติมากกกก (ธรรมชาติลงโทษ) ไม่อยากออกจากบ้านแล้วเนี่ย กลายเป็นคนหัวลีบไปแล้ว...น่าเกลียด T-T ต้องมีสภาพอย่างนี้ไปสามวันเชียวนะ
12月5日 T-Tวันนี้เป็นวันพ่อ แต่พ่อกูไม่รู้ไปไหน ตื่นมาก็ไม่อยู่แล้ว มีแค่แม่กะกูอยู่กันสองคน แล้วแม่ก็ลากกูไปทำบุญจนได้ (ก็ดีเผื่อจะส่งผลถึงโปรเจคกูบ้าง) แต่ก็รู้สึกเกรงใจอีปลาเหมือนกัน เพราะวันนี้นัดกันว่าจะไปทำโปรด้วยกัน ก็เลยต้องเลื่อน พออีปลาบอกว่ากูไปทำคนเดียวก็ได้ เอ้า..กุญแจห้องเสือกอยู่กะกูซะอีก T-T ช่วงนี้ก็เครียดๆ กะโปรเจคนะ คิดดูดิทำตั้งแต่เทอม 1 เริ่มก็ก่อนใครเค้า แต่ทำไมรู้สึกว่ามันไม่ได้ไปถึงไหนเล้ย เหนื่อยใจว่ะ อยากทำให้มันเสร็จๆ ไปซะที แล้วนี่ก็ใกล้จะสอบแล้วด้วย คงได้มีเวลาทำหรอก อยากยกกล้องกลับมาบ้านว่ะ จะได้ทำมันทั้งวันทั้งคืนไปเลย 11月28日 คำพูดของคนบางคนที่เราเคยแคร์เคยมีใครสักคน ได้บอกฉันมา
ว่าเวลาใครทำกับเราให้เจ็บช้ำใจ
ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาสักอัน
ถึอมันอยู่อย่างนั้นและบีบมันไว้
บีบให้แรงจนสุดแรง ให้มือทั้งมือมันเริ่มสั่น
ใครคนนั้นยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ
ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง
ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง
ช่วงนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเนี่ย ทำไมคนอย่างกูที่ออกจะ (หน้า) ด้าน กลับรู้สึก sad กับคำพูดของคนอื่น(ที่ไม่ใช่พวกมึงละกัน) ถึงจะรู้ว่าคำพูดของคนมันก็แค่ลมที่ออกมาจากปาก มันอาจจะออกมาโดยที่คนพูดเองก็ไม่ได้ใส่ใจด้วยซ้ำ และไม่รู้ตัวว่าที่พูดออกมาน่ะ ทำให้คนฟังรู้สึกยังไง ถ้าเป็นกูตอนปกติกูก็จะคิดว่า "จะพูดอะไรก็พูดไปดิ กูไม่เห็นจะแคร์" แต่ว่าก็ต้องเข้าใจนะว่าช่วงนี้ผ่านเรื่องจี๊ดใจมาพอสมควร ถึงแม้มันจะเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยที่เข้ามากระทบใจกู แต่กูก็คงรู้สึกไวเป็นธรรมดา แต่กูก็ไม่ได้จะว่าอะไรหรอก เค้าคงพูดโดยไม่ได้คิดอะไรแหละ ถ้าจะโทษ ก็คงต้องโทษที่ตัวเองมากกว่าที่เอามันมาใส่ใจ(กูอาจจะบ้าไปเองแหละ) มีบางคนบอกกูว่า "ที่มึงรู้สึกแย่ เพราะว่ามึงแคร์เค้ารึเปล่า" อืม..ก็คงจะจริง เพราะรู้สึกว่าพักนี้สมองกลวงๆ กูก็เลยแคร์แม่งหมดทุกๆ คน ถ้างั้นกูก็คงต้องเลิกแคร์คนอื่น บางทีกูอาจจะลืมไปว่าใครที่กูสมควรจะต้องแคร์ และใครที่ควรจะตัดทิ้งไป จะได้ไม่ต้องเกิดอาการ "จี๊ดใจ" อีก
เฮ้อ...ช่วงนี้จี๊ดใจบ่อยจัง
เศร้าแสสดดดด !!!!
เอาเหอะ..จะเลิกแล้ว พอแล้ว จะพูดอะไรก็พูดไป ถ้าเธอสบายใจ และสนุก ^___^
ถ้าได้อ่านอันนี้แล้ว เพื่อนๆ อย่าเพิ่งตกใจ หรือ งง เพราะเราแค่อยากระบายน่ะ อ่านกันขำๆ ก็แล้วกันนะ ช่วงนี้เราบ้าๆ บอๆ อย่าถือสานะจ้ะ 11月27日 อ่านแล้วรุ้สึกดี อ่านกันนะเป็นเรื่องที่ดีมาก อยากให้เพื่อนๆ ได้อ่านนะ ^__^
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆ อีกมากมาย
วันหนึ่ง มีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจมน้ำ
ดังนั้น ความรู้สึกทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ
ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ
ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว ความรักจึงตัดสินในขอความช่วยเหลือ........
ความรวยแล่นเรือผ่านมา และตอบว่า
" ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันเต็มไปด้วยทองและเงินแล้ว ฉันไม่มีที่ให้เธอ"
ความรักตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย
" เรือลำงาม ความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย "
" ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก... คุณน่ะตัวเปียกอาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย "
ความเศร้าได้พายเรือใกล้เข้ามา
ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก
" ความเศร้า อนุญาตให้ฉันขึ้นเรือคุณนะ "
" โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ
ความสุขได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน
แต่เขาไม่ได้ยิน...แม้แต่เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข
ทันใดนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา " มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง "
ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก จนลืมถามชื่อว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้น
เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง ก็จากไปตามทางของแต่ละคน
ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเขา
ความรักจึงถามความรู้ " ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน "
ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า "เวลา"
ความรักถามต่อว่า "แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันล่ะ"
ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า
"ก็เพราะว่า เพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่า ความรักยิ่งใหญ่แต่ไหน"
แต่ว่า...มีสิ่งหนึ่งที่เราอาจลีมเลือนไป ถ้าหากจะไม่กล่าวถึงเสียเลย ขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยออกจากเกาะ
ความรักคงยุ่งอยู่กับการมองหาผู้อื่น...จนลืมมองมาที่ความเป็นเพื่อน...
ซึ่งเลือกที่จะอยู่เคียงข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว
เพราะความเคยชินจึงทำให้ความรักมองไม่เห็นความสำคัญของความเป็นเพื่อน...
ในขณะที่ความรักจากไปพร้อมกับเวลา
ความเป็นเพื่อนรู้สึกดีใจมากที่ความรักปลอดภัย
และแม้จะต้องห่างกัน แต่ความเป็นเพื่อนกลับรู้สึกเป็นสุข
เพราะความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า....
ถึงแม้เกาะนี้จะจมลงไปชั่วนิรันดร์...
แต่...ความเป็นเพื่อนจะยังเป็นอมตะในใจของความรักตลอดไป
แม้จะไม่ยิ่งใหญ่...แต่จะคงอยู่เคียงข้างความรักเสมอ
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่จากไปเหมือนกาลเวลา
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่รังเกียจกันเหมือนความเห็นแก่ตัว
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่แบ่งชั้นกันเหมือนความรวย
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่อ้างว้างเหมือนความเศร้า
และความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนความสุข
ทั้งนี้ก็เพราะ..."ความเป็นเพื่อนจะอยู่ในใจตลอดไป" 11月26日 นี่คือกระต่ายชั้นเองแหละ ในสภาพโทรมสุดๆ ก็เพิ่งหายป่วยนี่ เป็นกระต่ายที่ดูไม่ค่อยจะสมประกอบเอาซะเลย ฟันก็หัก แต่ยังไงก็ยังน่ารักอยู่ดีแหละ หุหุ 11月25日 แฮงค์ได้ไงวะเนี่ยนี่มันเกิดอะไรขึ้นกะชั้นกันเนี่ย เมื่อคืนไปเลี้ยงส่งอู๊ดที่ลานเบียร์ ก็กินไม่ค่อยเยอะนะ แค่มึนๆ แต่ทำไม ตอนเช้าตื่นขึ้นมา โอ้พระเจ้าจอร์ช!!! กูปวดหัวมากเลยยย เหมือนแฮงค์อ่ะมึง แต่กูว่ากูก็ไม่ได้เมานะ ไมมันเป็นอย่างงี้หว่า -*- นี่แสดงว่าภูมิกูลดลงแล้วใช่ป่ะเนี่ย แบบประมาณว่าธาตุไฟเข้าแทรก หรือว่าเป็นเพราะช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทำแบบฝึกหัดวะ พอเข้าห้องสอบก็เลยทำข้อสอบไม่ค่อยได้ เฮ้อ..กูควรพิจารณาตัวเองนะเนี่ย ยังไงก็อย่าเพิ่งขับกูออกจาก A-club ล่ะมึง 11月23日 บรรยากาศพาไป (ช่วยพากลับมาทีดิ)เพิ่งจะรู้..ว่าฉันเองรักเธอเท่าไร ในวันที่เธอบอกฉันให้ทำใจ
และจากนี้เธอจะต้องไป..รักของเราคงเป็นไปไม่ได้
โลกช่างดูเงียบงัน..วันเหล่านั้นไม่อาจย้อนมา
วันนี้ไม่เหลือใคร..มีแต่ตัวฉันและน้ำตา
จะต้องทำยังไง..ให้เธอคืนกลับมาหา
วันนี้รู้แล้วว่ารักเธอมีค่า..เหลือเกิน
กลับมาได้รึเปล่า..กลับมาหาฉันทีได้ไหมคนดี
หากว่าใจของเธอไม่ได้เปลี่ยนไป
ก็ให้โอกาสฉันอีกจะได้ไหม
ได้โปรด..อย่าทิ้งรักไปเลย
เฮ้อ..ชั้น วันนี้เป็นอะไรไปเนี่ย พอดีได้ฟังเพลงนี้ในวิทยุ เลยทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆ ขึ้นมา บรรยากาศมันช่างเป็นใจอะไรเช่นนี้ (เลยเศร้าเลย) คนเรานี่ก็แปลกเนอะ ตอนนั้นก็จะเป็นจะตาย แต่ตอนนี้กลับไม่ได้รู้สึกอะไร เจอกัน ก็คุยกันได้ บ้าบอสิ้นดี ทั้งๆ ที่ก็ตัดสินใจแล้วว่าอยู่คนเดียวดีกว่า จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจ จะเป็นจะตายเพราะใครอีก แต่ก็นะ..มันก็มีบ้างที่รู้สึกว่าเหงา โฮะๆ แต่ก็ช่างเหอะ มันก็เป็นแค่อารมณ์เปลี่ยวเท่านั้นแหละ ^_^ 10月31日 เปิดเทอมแล้ว..ไปทำข้อสอบกันเถอะจะเปิดเทอมใหม่แล้วววว....แต่กูไม่ได้รู้สึกว่ามันปิดเทอมเลย เวลาช่างแสนสั้นอะไรเช่นนี้ project ก็ดูเหมือนว่าจะเสร็จไปแล้วนิ๊ดดดนึง (นิดนึงจิงๆ ขอย้ำ เหลืออีกแค่ 40 กว่าขวดเท่านั้น)
ถ้าสมาชิก A-club ได้อ่าน ขอประกาศว่า วันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน 2548 เรามี meeting กันที่ทองหล่อ (แต่ยังไม่ได้กำหนดสถานที่) การชุมนุมกันในคราวนี้ได้เชิญแขกกิตติมศักดิ์มาร่วมงาน 2 ท่าน คือ อาจารย์พี่ และ อาจารย์ปู ขอให้สมาชิกมาร่วมงานอย่าได้ขาด ไม่เช่นนั้นอาจจะหมดสิทธิ์สอบได้ เพราะเราจะเริ่มสะสมแต้มกันแล้วนะจ้ะ หวังว่าเทอมนี้เพื่อนๆ คงจะได้ A กันทุกคนนะ
อาจารย์ใหญ่
ปล.เพิ่งเปิดเทอม ยังไงก็อย่าเพิ่งหักโหมกันนะจ้ะ ยังมีเวลาทำข้อสอบกันอีกเยอะ 10月18日 เศร้านะเนี่ยแบบว่าปิดเทอมแล้วจิงๆ เหรอเนี่ย งานเยอะมั่กๆ แอบเศร้าใจเล็กๆ นะเนี่ยที่ไม่ได้ไป biot game เลยไม่ได้ meeting A-club กะเพื่อนๆ ก็เงี่ยแหละก็ชั้นเป็นลูกสาวที่แสนดีนี่ ปีสุดท้ายแล้วด้วยนะเนี่ย แต่ไม่เป็นไรกลับมาค่อยว่ากัน แต่ก็ดี ถือว่าได้มีเวลาทำ project เฮ้อ..พูดถึงมันแล้วเศร้าว่ะ จะทำเสร็จมั้ยเนี่ย อีกตั้ง 40 กว่าขวด กูได้ตาบอดไปก่อนแน่ๆ เรย วันนี้อีปลาก็หนีทำ project ไปเที่ยวกะเพื่อนมัน กูเหงานะเนี่ยมึงงงงง..กลับมาแล้วอย่าลืมโทรหากูด้วย อยาก meeting A-club กะพวกมึงมากกกกก
9月24日 แบบว่าชอบว่ะทำงานให้เหมือนไม่อยากได้เงิน
รักให้เหมือนไม่มีวันต้องเจ็บ
เต้นให้เหมือนไม่มีใครมองอยู่ (อันนี้อะไรเนี่ย!!!)
อย่าหวังว่า..ใครจะเป็นได้อย่างใจเราต้องการ เพราะตัวเราเอง บางครั้งก็ไม่ได้อย่างใจตัวเองเช่นกัน
อย่าหวังว่า..จะต้องให้ใครรักเราตลอดไปโดยไม่เปลี่ยนแปลง เพราะเราเองก็พร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาเมื่อเรารักใคร
อย่าหวังว่า..ใครจะเข้าใจเราทุกเรื่อง เพราะบางเรื่องเราเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเช่นกัน
อย่าหวังว่า..จะมีใครสักคนอยู่เพื่อเรา เพราะบางครั้งเราเองก็ยังไม่รู้ว่าจะอยู่เพื่อใคร
อย่าหวังว่า..ใครคนหนึ่งจะดีและสวยงามสำหรับเราตลอดไป เพราะเราเองบางครั้งก็ไม่ได้ดีกับเขาเสมอไปไม่ใช่เหรอ
อย่าหวังว่า..ใครคนหนึ่งจะหยุดชีวิตไว้ที่คุณ ถ้าคุณยังไม่พร้อมจะหยุดที่เค้าเช่นกัน 9月19日 ไปทัศนศึกษานอกพื้นที่พรุ่งนี้จะไปเที่ยวอีกแล้ววววว.....เย้ แต่ไม่รู้จะไปกันครบรึเปล่า ถ้าจะนึกดูแล้ว ไปดื่ม ethanol กันที่ไร ไม่ครบทีมทุกทีเลย แต่ครั้งนี้ดูจะไปกันมากสุดๆ แล้ว เหลือก็แต่อ้วนเล็ก อีท๊อป แล้วก็น้องพลอย ไม่รู้ว่าจะไปกันรึเปล่า อยากให้ไปกันทุกคนจัง จะได้ครบทีม กินน้อยๆ ไม่หนุกหรอก อยากจิตหลุดอีกง่ะ หนุกดี คิดดูนะ ว่าถ้าหลุดกันครบทีมจะเป็นยังไง 555 แค่คิดก็รอให้ถึงพรุ่งนี้ไม่ได้แล้ววว....คิคิ (เต็มเหนี่ยวไปเลยเพ่)
9月15日 แบบว่าฝนตกน่ะเมื่อวานฝนตกหนักมาก ตกติดต่อกัน 1 วัน 1 คืน ทำให้มหาลัยกลายเป็นทะเลสาบน้อยๆ ไปแล้ว ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในเมืองเวนิช มีน้ำล้อมรอบอยู่ทั่วไป ส่วนคลองรังสิตแถวบ้าน น้ำก็ขึ้นจนเกือบจะถึงถนนอยู่แล้ว ถ้าฝนตกอีกวันนี้น้ำท่วมบ้านแน่นอน....เกลียดฝนว่ะ
ทุกครั้งยังบอกตัวเอง
หากแม้มีใครที่เดินเข้ามา...มาเติมสิ่งที่ขาดหาย
ฉันนั้นจะเก็บรักษา และขอสัญญาจะนานเท่าไร ฉันจะไม่เปลี่ยนไป
จะมีทางไหนที่ทำให้ฉันค้นพบคนดีของหัวใจ
ได้เจอกับใครที่ฉันรอ
อาจเพียงสักครั้งที่เราได้พบรักแท้ เท่านี้ก็เพียงพอ
กับคนหนึ่งคนที่อยากจะคอย.....
ชั้นไม่ได้กระแดะนะเนี่ย แต่คงเป็นเพราะบรรยากาศฝนพรำแบบนี้ ถึงทำให้นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา ก็ตั้งใจไว้ตั้งแต่คราวก่อนแล้วว่า จะไม่หาแล้ว คนๆนั้นน่ะ จะคอยอยู่เฉยๆ (อาจจะต้องคอยจนแก่ขึ้นคาน)
พรุ่งนี้ต้องพูดสัมมนาแล้ว ยังไม่ได้ซ้อมเลย ไม่ค่อยจะตื่นเต้นเหมือนอาทิตย์ที่แล้ว รู้สึกขี้เกียจพูดมากกว่า เมื่อยปาก... กะจะทำให้มันจบๆ ไป แต่เกรงว่าถ้าเจอคำถามกวนตีนอาจฟิวส์ขาดได้ ระวังไว้นะจ้ะ...คิคิ
9月14日 กระฉ่อนเมื่อคืนไปเที่ยวกระฉ่อนกะนามิ เปิ้ล พลอย เหน่ง มิ้ม โบ แล้วก็มีเพื่อนที่ ม.รังสิต โฮะ..โฮะ.. บอกได้คำเดียวว่า "เละ" คนอื่นๆ ไม่ได้เละเท่าไหร่ แต่ชั้นกับนามินี่สิที่เข้าข่าย "เละ" ชั้นกะนามิจิตหลุดกันตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าจำอะไรไม่ค่อยจะได้ เดินกลับห้องไปได้อย่างไร? ทำอะไรไปบ้างเนี่ย? ของชั้นไม่เท่าไหร่ แต่นามิเนี่ยเข้าข่ายเละมาก น่าสงสารมันเหมือนกันที่ต้องตื่นมาแล้วจำอะไรไม่ได้แล้วต้องมานั่งฟังเรื่องทุเรศๆ ของตัวเองจากคนอื่น แต่ชั้นว่านานๆ เป็นยังงี้ทีก็หนุกดีเหมือนกัน...555 เออ..แล้วพอตื่นมานะ..โอ้..โคตรปวดหัวเลย แล้วก็โดนแก้วบาดเท้าด้วย ไม่เห็นจะรู้ตัวเลย โดนบาดตอนไหนวะ? ตอนแรกก็ไม่เจ็บ แต่ตอนนี้เริ่มปวดแล้ว เฮ้อ..ไปกินเหล้าทีไรเจ็บตัวทุกทีเลย แต่ไม่เข็ดหรอกนะ..ฮิฮิ 9月10日 แสสสสดดดดช่วงนี้ชีวิตมันเป็นอาราย คงดวงตกมั้ง ถึงได้ซวยซ้ำซวยซ้อน เตรียมตัวสัมมนาทั้งวันทั้งคืน อดหลับอดนอน พอถึงวันจะได้พูด กลับเลื่อนซะงั้น แล้วชั้นจะอดนอนหาพระแสงอะไรเนี่ย แถมนะ...พอจะได้ relax ไปเที่ยว ไปกินเหล้ากะเค้าบ้าง กลับเจอตัวมารอีก แถมเป็นมารอ้วน ไม่สวยอีกต่างหาก แม่งจะเมาอะไรกันนักกันหนา ไม่เคยกินเหล้ารึไง กินแบบไม่เคยพบไม่เคยเห็น มาถึงก็ซัดเอา ซัดเอา จนเหล้าหมด แล้วชั้นจะกินอาราย เท่านั้นยังไม่พอ เต้นมาโดนโต๊ะชั้นอยู่ได้ ขวดน้ำ ขวดเหล้า ขวดโซดากระเด็นมาใส่ชั้นหมด มันน่าซัดนัก แถมท่าเต้นก็ยังอุบาทว์ เอานมไถผู้ชายอยู่ได้ จะมาผสมพันธุ์อะไรกันตรงนี้ไม่ทราบ อยากล้มโต๊ะเหลือเกิน แต่เกรงใจเพื่อนๆ ก็เลยต้องนั่งสงบสติอารมณ์ แม่งเอ๊ย...มันน่าฟาดนัก
|
|
|
