| yokfa's profileJust wanna say!PhotosBlogLists |  Tools  Help |
Just wanna say!
|
February 28 ช้านอยากตาย T__Tจาสอบวันศุกร์นี่อยู่แล้ว (ตั้ง 2 วิชาแน่ะ) อ่านไม่รู้เรื่องเลยชั้น มันก็ยังเหลือเวลาอีก 2 วัน แต่สังหรณ์ใจว่าต้องอ่านไม่ทันแน่ๆ เลย (เพราะมัวมา up space อยู่นี่ไง) อยากให้สอบเสร็จเร็วๆ project จบๆ ซะที อยากไปเที่ยวแล้ววววว คิดถึงเพื่อนๆ มากค่ะ จุ๊บ..จุ๊บ February 17 s.o.s.I wanna be that someone special in his life I wanna kiss him good morning and hold him at night I wanna know what he's feeling and not have to ask And when he comes to me, he comes with no guilt atlached
I wanna be that someone special who touches his soul I wanna understand his moods but not try to control I wanna open his mind to a different side And he speak to me, he know there's nothing to hide
I wanna be inspired by his world I wanna feel the fascination of opinioned conversations I don't want a love that's polished and perfected I just want a relationship that's comfortably realistic
But to be that someone special is not easy He has to be that certain person My one and only person
The person that's special to me December 18 มีความสุขจังเป็นวันหยุดที่รู้สึกดีอีกวัน (หลังจากที่ไม่ได้มีมานาน)
ได้อยู่บ้านกะพ่อกะแม่
ช่วยแม่ทำกับข้าว
นั่งกินด้วยกัน
หัวเราะกันไป
อิ่ม..ก็นอน
อากาศก็ดี
มีความสุขอะไรเช่นนี้
แค่นี้เองที่ต้องการ
เกิดเป็นชั้นเนี่ยม้นดีจริงๆ December 14 ไปหัวหินมาแหละเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาไปหัวหินมาแหละ โฮะๆ...พอดีเกิดอาการที่น้ำเรียกว่า "นอย"(-*-) เลยอยากไปทะเลมากๆ แบบว่าอยากไปที่ไหนก็ได้ให้มันไกลๆ ประมาณว่าอยากไปนั่งคิดอะไรหลายๆ อย่าง ไปพัก แต่........แสดดดด........ดันลืมไปว่าเป็นวันหยุดยาว คนเยอะ พอไปถึงก็เจอปลาพะยูนเกยหาดกันเต็มไปหมด เลยเซ็งเล็กน้อย แต่ไหนๆ ก็มาแล้วนี่ ชิวๆ คนเดียวก็ได้วะ ทำเป็นไม่เห็นปลาพะยูนเอาละกัน
ก็ดีนะ..ไปทะเลคนเดียวเนี่ย ได้นั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ อย่างน้อยก็สบายใจขึ้นนิดนึงแหละ บางทีการไปคนเดียวมันก็ดีเหมือนกัน ชักติดใจแล้วสิ คราวหน้าไปอีกดีกว่า..อิอิ
ส่วนวันนี้ไปยืดผมมา....แสสดดดด....เป็นธรรมชาติมากกกก (ธรรมชาติลงโทษ) ไม่อยากออกจากบ้านแล้วเนี่ย กลายเป็นคนหัวลีบไปแล้ว...น่าเกลียด T-T ต้องมีสภาพอย่างนี้ไปสามวันเชียวนะ
December 05 T-Tวันนี้เป็นวันพ่อ แต่พ่อกูไม่รู้ไปไหน ตื่นมาก็ไม่อยู่แล้ว มีแค่แม่กะกูอยู่กันสองคน แล้วแม่ก็ลากกูไปทำบุญจนได้ (ก็ดีเผื่อจะส่งผลถึงโปรเจคกูบ้าง) แต่ก็รู้สึกเกรงใจอีปลาเหมือนกัน เพราะวันนี้นัดกันว่าจะไปทำโปรด้วยกัน ก็เลยต้องเลื่อน พออีปลาบอกว่ากูไปทำคนเดียวก็ได้ เอ้า..กุญแจห้องเสือกอยู่กะกูซะอีก T-T ช่วงนี้ก็เครียดๆ กะโปรเจคนะ คิดดูดิทำตั้งแต่เทอม 1 เริ่มก็ก่อนใครเค้า แต่ทำไมรู้สึกว่ามันไม่ได้ไปถึงไหนเล้ย เหนื่อยใจว่ะ อยากทำให้มันเสร็จๆ ไปซะที แล้วนี่ก็ใกล้จะสอบแล้วด้วย คงได้มีเวลาทำหรอก อยากยกกล้องกลับมาบ้านว่ะ จะได้ทำมันทั้งวันทั้งคืนไปเลย November 28 คำพูดของคนบางคนที่เราเคยแคร์เคยมีใครสักคน ได้บอกฉันมา
ว่าเวลาใครทำกับเราให้เจ็บช้ำใจ
ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาสักอัน
ถึอมันอยู่อย่างนั้นและบีบมันไว้
บีบให้แรงจนสุดแรง ให้มือทั้งมือมันเริ่มสั่น
ใครคนนั้นยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ
ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง
ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง
ช่วงนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเนี่ย ทำไมคนอย่างกูที่ออกจะ (หน้า) ด้าน กลับรู้สึก sad กับคำพูดของคนอื่น(ที่ไม่ใช่พวกมึงละกัน) ถึงจะรู้ว่าคำพูดของคนมันก็แค่ลมที่ออกมาจากปาก มันอาจจะออกมาโดยที่คนพูดเองก็ไม่ได้ใส่ใจด้วยซ้ำ และไม่รู้ตัวว่าที่พูดออกมาน่ะ ทำให้คนฟังรู้สึกยังไง ถ้าเป็นกูตอนปกติกูก็จะคิดว่า "จะพูดอะไรก็พูดไปดิ กูไม่เห็นจะแคร์" แต่ว่าก็ต้องเข้าใจนะว่าช่วงนี้ผ่านเรื่องจี๊ดใจมาพอสมควร ถึงแม้มันจะเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยที่เข้ามากระทบใจกู แต่กูก็คงรู้สึกไวเป็นธรรมดา แต่กูก็ไม่ได้จะว่าอะไรหรอก เค้าคงพูดโดยไม่ได้คิดอะไรแหละ ถ้าจะโทษ ก็คงต้องโทษที่ตัวเองมากกว่าที่เอามันมาใส่ใจ(กูอาจจะบ้าไปเองแหละ) มีบางคนบอกกูว่า "ที่มึงรู้สึกแย่ เพราะว่ามึงแคร์เค้ารึเปล่า" อืม..ก็คงจะจริง เพราะรู้สึกว่าพักนี้สมองกลวงๆ กูก็เลยแคร์แม่งหมดทุกๆ คน ถ้างั้นกูก็คงต้องเลิกแคร์คนอื่น บางทีกูอาจจะลืมไปว่าใครที่กูสมควรจะต้องแคร์ และใครที่ควรจะตัดทิ้งไป จะได้ไม่ต้องเกิดอาการ "จี๊ดใจ" อีก
เฮ้อ...ช่วงนี้จี๊ดใจบ่อยจัง
เศร้าแสสดดดด !!!!
เอาเหอะ..จะเลิกแล้ว พอแล้ว จะพูดอะไรก็พูดไป ถ้าเธอสบายใจ และสนุก ^___^
ถ้าได้อ่านอันนี้แล้ว เพื่อนๆ อย่าเพิ่งตกใจ หรือ งง เพราะเราแค่อยากระบายน่ะ อ่านกันขำๆ ก็แล้วกันนะ ช่วงนี้เราบ้าๆ บอๆ อย่าถือสานะจ้ะ November 27 อ่านแล้วรุ้สึกดี อ่านกันนะเป็นเรื่องที่ดีมาก อยากให้เพื่อนๆ ได้อ่านนะ ^__^
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆ อีกมากมาย
วันหนึ่ง มีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจมน้ำ
ดังนั้น ความรู้สึกทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ
ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ
ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว ความรักจึงตัดสินในขอความช่วยเหลือ........
ความรวยแล่นเรือผ่านมา และตอบว่า
" ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันเต็มไปด้วยทองและเงินแล้ว ฉันไม่มีที่ให้เธอ"
ความรักตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย
" เรือลำงาม ความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย "
" ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก... คุณน่ะตัวเปียกอาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย "
ความเศร้าได้พายเรือใกล้เข้ามา
ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก
" ความเศร้า อนุญาตให้ฉันขึ้นเรือคุณนะ "
" โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ
ความสุขได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน
แต่เขาไม่ได้ยิน...แม้แต่เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข
ทันใดนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา " มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง "
ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก จนลืมถามชื่อว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้น
เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง ก็จากไปตามทางของแต่ละคน
ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเขา
ความรักจึงถามความรู้ " ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน "
ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า "เวลา"
ความรักถามต่อว่า "แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันล่ะ"
ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า
"ก็เพราะว่า เพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่า ความรักยิ่งใหญ่แต่ไหน"
แต่ว่า...มีสิ่งหนึ่งที่เราอาจลีมเลือนไป ถ้าหากจะไม่กล่าวถึงเสียเลย ขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยออกจากเกาะ
ความรักคงยุ่งอยู่กับการมองหาผู้อื่น...จนลืมมองมาที่ความเป็นเพื่อน...
ซึ่งเลือกที่จะอยู่เคียงข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว
เพราะความเคยชินจึงทำให้ความรักมองไม่เห็นความสำคัญของความเป็นเพื่อน...
ในขณะที่ความรักจากไปพร้อมกับเวลา
ความเป็นเพื่อนรู้สึกดีใจมากที่ความรักปลอดภัย
และแม้จะต้องห่างกัน แต่ความเป็นเพื่อนกลับรู้สึกเป็นสุข
เพราะความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า....
ถึงแม้เกาะนี้จะจมลงไปชั่วนิรันดร์...
แต่...ความเป็นเพื่อนจะยังเป็นอมตะในใจของความรักตลอดไป
แม้จะไม่ยิ่งใหญ่...แต่จะคงอยู่เคียงข้างความรักเสมอ
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่จากไปเหมือนกาลเวลา
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่รังเกียจกันเหมือนความเห็นแก่ตัว
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่แบ่งชั้นกันเหมือนความรวย
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่อ้างว้างเหมือนความเศร้า
และความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...
ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนความสุข
ทั้งนี้ก็เพราะ..."ความเป็นเพื่อนจะอยู่ในใจตลอดไป" |
||||
|
|
